October 16, 2015

September 30, 2015

September 30, 2015

Please reload

Recent Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Featured Posts

BUITENBEELD 4380km ASHGABAT, TURKMENISTAN

September 30, 2015

Vierduizend driehonderdtachtig kilometer is het hemelsbreed gemeten van hier naar Turkmenistan. Wat is daar op een willekeurige dag gaande?

 

Het is zondag en ik ga met Bava naar de City Hippodrome van Ashgabat waar paardenraces worden gehouden. Er zijn verschillende wedstrijdcategorieën, en na elke race wordt het winnende paard en de jockey gehuldigd en door een fotograaf vereeuwigd. Paarden zijn voor Bava, zoals voor veel Turkmenen, een passie. Op weg er naartoe vertelt hij enthousiast over zijn favoriete paard alsof hij een mooie vrouw beschrijft. “Ze heeft een lange nek en slanke benen en haar huid glanst als goud,” zegt hij met een dromerige blik in zijn ogen. Paardenrennen is de populairste sport in Turkmenistan, vooral dankzij het bijzondere Turkmeense paardenras, de Akhal-Teke. Deze paarden staan bekend om hun uithoudingsvermogen en snelheid; het is de Turkmeense trots en tevens het nationaal symbool. “Er bestaat zelfs een ministerie dat zich speciaal bezighoud met het welzijn van paarden”, zegt Bava. De paardenraces zijn misschien wel populair en zelfs gratis te bezoeken, maar het is niet zo dat de tribunes elke zondag vol zitten. Daarom zitten er vaak grote groepen studenten in schooluniform, die als verplichte buitenschoolse activiteit, de lege plaatsen op de tribunes opvullen. Onder ouderen is het wel het favoriete vermaak. De stamoudsten krijgen eerste rang plaatsen, waar ze met potten thee op kleine tafeltjes, de races aandachtig volgen. Bij binnenkomst heb ik iedereen op de voorste rij al een hand mogen geven, want als buitenlandse bezoeker word ik gezien als eregast. Ik krijg een plaats op de eerste rij en, evenals de ouderen, een pot thee aangeboden. Ik kijk naar links en bedank de mannen door mijn hand op mijn hart te leggen. De hele rij legt eveneens de hand op hun hart en alle bebaarde hoofden met zwarte mutsen knikken mij, bijna synchroon, vriendelijk toe.  

 

Please reload

Follow Us

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Search By Tags
Please reload

Archive
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square